از خدا جوییم توفیق ادب * بی ادب محروم شد از لطف رب *** بی ادب تنها نه خود را داشت بد * بلکه آتش در همه آفاق زد

آرشیو مطالب در دسته بندی ‘احادیث’

*فضایل دو آیه آخر سوره بقره(أمن الرسول)

۱- وَفِي حديث ابن عباس رضی الله عنهما – السابق- قول الملك «أَبْشِرْ بِنُورَيْنِ أُوتِيتَهُمَا لَمْ يُؤْتَهُمَا نَبِىٌّ قَبْلَكَ فَاتِحَةُ الْكِتَابِ وَخَوَاتِيمُ سُورَةِ الْبَقَرَةِ لَنْ تَقْرَأَ بِحَرْفٍ مِنْهُمَا إِلاَّ أُعْطِيتَهُ».

در حدیثی که از حضرت ابن عباس رضی الله عنهما روایت گردید، آمده است که فرشته به حضرت نبی اکرم صلی الله علیه و سلم گفت: تو را به دو نور مژده می‌دهم که به تو عنایت شده اند و به هیچ پیامبری قبل از تو عنایت نشده اند؛ آنها سوره فاتحه و آیات پایانی سوره بقره (دو آیه آخر) هستند؛ هر حرفی از آنها را که بخوانی، دعایت اجابت می شود. صحیح مسلم

۲- عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ رضی الله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه و سلم: «إِنَّ اللَّهَ كَتَبَ كِتَابًا قَبْلَ أَنْ يَخْلُقَ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضَ بِأَلْفَىْ عَامٍ أَنْزَلَ مِنْهُ آيَتَيْنِ خَتَمَ بِهِمَا سُورَةَ الْبَقَرَةِ وَلاَ يُقْرَآنِ فِى دَارٍ ثَلاَثَ لَيَالٍ فَيَقْرَبُهَا شَيْطَانٌ».

حضرت نعمان بن بشیر رضی الله عنه می‌گوید: حضرت رسول الله صلی الله علیه و سلم فرمود: «خداوند دو هزار سال قبل از آفرینش آسمان ها و زمین کتابی نوشت و دو آیه از آن را نازل فرمود و با آنها سوره بقره را به پایان رساند؛ در هر خانه ای که سه شب خوانده شود، شیطان به آن خانه، نزدیک نمی شود». رواه ترمذی

ادامه مطلب »

*فضایل سوره بقره

۱- عن أبي هريرة رضی الله عنه قَالَ: قَالَ رسُول الله صلی الله علیه و سلّم: «لاَ تَجْعَلُوا بُيُوتَكُمْ مَقَابِرَ إِنَّ الشَّيْطَانَ يَنْفِرُ مِنَ الْبَيْتِ الَّذِى تُقْرَأُ فِيهِ سُورَةُ الْبَقَرَةِ». صحیح مسلم

از حضرت ابوهریره رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه و سلّم فرمود: «خانه هایتان را تبدیل به قبرستان نکنید؛ همانا شیطان از خانه‌ای که در آن، سوره بقره خوانده می شود فرار می‌کند».

ادامه مطلب »

*فضلیت سوره فاتحه

۱- عَنْ أَبِى سَعِيدِ بْنِ الْمُعَلَّى قَالَ: كُنْتُ أُصَلِّى فِى الْمَسْجِدِ فَدَعَانِى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَ سَلَّم فَلَمْ أُجِبْهُ، فَقُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّى كُنْتُ أُصَلِّى. فَقَالَ: «أَلَمْ يَقُلِ اللَّهُ «اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيكُمْ»[انفال: ۲۴]؟ ثُمَّ قَالَ لِى: «لأُعَلِّمَنَّكَ سُورَةً هِىَ أَعْظَمُ السُّوَرِ فِى الْقُرْآنِ قَبْلَ أَنْ تَخْرُجَ مِنَ الْمَسْجِدِ» ثُمَّ أَخَذَ بِيَدِى، فَلَمَّا أَرَادَ أَنْ يَخْرُجَ قُلْتُ لَهُ: أَلَمْ تَقُلْ «لأُعَلِّمَنَّكَ سُورَةً هِىَ أَعْظَمُ سُورَةٍ فِى الْقُرْآنِ» قَالَ: «(الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ) هِىَ السَّبْعُ الْمَثَانِى وَالْقُرْآنُ الْعَظِيمُ الَّذِى أُوتِيتُهُ». صحیح بخاری

حضرت ابوسعید بن معلی می‌گوید: در مسجد نبوی، نماز می‌خواندم که رسول الله صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَ سَلَّم مرا صدا زد. جواب ندادم. سپس گفتم: ای رسول خدا! من مشغول نماز خواندن بودم. آن حضرت صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَ سَلَّم گفت: «مگر خداوند نفرموده است «اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيكُمْ»[انفال: ۲۴]؟ یعنی «فرمان خدا را بپذیرید و رسولش را اجابت کنید هنگامی که شما را برای امری حیاتی فرا خواند». آنگاه به من فرمود: «قبل از اینکه از مسجد خارج شوی، سوره‌ای را که بزرگ ترین سوره قرآن است به تو می‌آموزم». سپس دستم را گرفت و هنگامی که خواست از مسجد بیرون برود به او گفتم: مگر به من نگفتی که سوره‌ای را که بزرگ ترین سوره قرآن است، به تو می‌آموزم؟ فرمود: «آن، سوره حمد است که دارای ۷ آیه می‌باشد و در هر رکعت نماز تکرار می‌شود و آن، همان قرآن بزرگی است که به من عنایت شده است».

ادامه مطلب »

*ادعیه مأثوره

حمد و ثنا و ستايش كردگاري را سزاست كه بر ذرات گيتي بنياد هستي نهاد و عالم موجودات را به قدرت كامل خـود و به اشاره «اِذَا أَرَادَ شَيْئًا أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ» ( يس / ۸۲) آفريد و از ميان تمام مخلوقات و موجودات، بني نوع انسان را به خلعت «وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِي آدَمَ» ( اسراء / ۷۰) آراسته كرد و برای هدایت او، قرآن کریم را فرو فرستاد و همچنین پیامبری از میانشان برگزید تا با استفاده از این دو نعمت بزرگ، به زندگی بهتر و سعادت آخرت دست یابند. در اینجا به بعضی از ادعیه مسنونه که در حالات مختلف نقل شده است، می پردازیم.

ادامه مطلب »

*فضیلت درود و سلام بر پیامبر صلی الله علیه و سلّم

خداوند متعال ما را به فرستادن درود و سلام بر نبی اکرم صلی الله علیه و سلّم دستور داده است؛ چنانچه در قرآن کریم می فرماید: «إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا» سوره اﻷحزاب آیه ۵۶ و حضرت پیامبر صلی الله علیه و سلّم نیز در احادیث زیادی ما را به این امر تشویق نموده‌است.
پس این عمل صلوات و سلام فرستادن نشانه ایمان داری و پیروی‌کردن است.
حضرت انس رضی الله عنه روایت کرده است که رسول اکرم صلی الله علیه و سلّم فرمودند: آن که بر من یک بار درود بخواند خداوند بر او ده بار درود (رحمت) می‌فرستد و ده گناه از او بخشوده، و در بهشت ده درجه بر مقامش افزوده می‌شود. مسند احمد، نسائی، بخاری، حاکم، صحیح الجامع: ۵ / ۳۱۶

salavat-shamsiyeh ادامه مطلب »

*بيان آداب زيارت مدينه طيبه و روضه اطهر

بعد از حج از بهترين اعمال، زيارت شهر مدينه و خصوصاً روضة اطهر است، همانگونه كه رسول اكرم(ص) فرموده است: «هر كس كه قبر مرا زيارت كند شفاعت من براي او واجب شد» و در جاي ديگر فرموده است: «شخصي كه بعد از وفات من قبر مرا زيارت كند، مانند كسي است كه در زمان حيات مرا زيارت كرده است». شك نيست كه بدون محبت آن سرور، ايمان كامل نمي شود و همچنين حاضر شدن روبروي روضة پاكيزه آن حضرت(ص) و سلام و درود فرستادن، داراي بركات و خيراتي است كه سلام و درود فرستادن از راه دور حايز آن نيست. براي كساني كه حج می كنند، بهتر است كه اول احكام حج را به جاي بياورند و بعد رهسپار زيارت روضة رسول اكرم(ص) شوند. اگر به سببي قبل از حج مشرف به مدينه شدند، اشكالي ندارد.

abab-ziarat-shamsiyeh01 ادامه مطلب »

*مفهوم حقیقت تبرّک به حضرت رسول الله صلی الله علیه و سلّم

بسياري از مردم در معني و مفهوم حقيقت تبرك به حضرت رسول صلی الله علیه و سلم، آثار، اهل بيت ایشان و وارثان او از علما و اولياء رضي الله عنهم به خطا رفته اند، و هركس كه در اين راه قدم برمي دارد به شرک و ضلالت متهم می شوند و تنها به اين بسنده نمي كنند، بلكه عادتشان بر اين است هر نو ظهوري را که ديدند با تنگ نظري به آن نگاه مي كنند و چون داراي فكر كوتاه هستند به حقيقت پي نمي برند؛ لذا شروع مي كنند به نسبت دادن كفر و ضلالت به افراد مسلمان كه هميشه كلمه شهادت بر زبان دارند.

نسبت به اشخاص و اولیاء، اعتقاد ما براين است كه آن شخص بزرگوار است و به خداوند نزديك است، و باز اعتقاد داریم كه اين متبرّك به ذات خود عاجز است و نمي تواند مستقلاً جلب منفعت و يا دفع مضرت نمايد، مگر اينكه خداوند به او اجازه بدهد. اما تبرك به مكان از لحاظ اينكه مكان است و زمين است هيچ فضيلتي ندارد، اما وقتي كه خيرات در آن واقع شده مانند نماز و روزه و جميع عبادات كه بندگان صالح آنها را انجام مي دهند، بخاطر آن رحمت خدا بر آن مكان نازل می شود و ملائكه در آنجا حضور پيدا مي كنند و سكينت و آرامش آن مكان را فرا مي گيرد. رحمت و حضور ملائكه و آرامش حاصله همان بركاتي است كه از خداوند متعال در آن مكانها درخواست مي گردد، تبرك به آثار نیز، چون اين آثار منسوب به ذوات مبارك است و به همين سبب آنها هم محترم هستند و بخاطر اين سبب و اسناد، اين آثار هم محبوب هستند و مورد تبرّك قرار مي گيرند.tabarrok-shamsiyeh

ادامه مطلب »

*احادیث صحیح نبی اکرم صلی الله علیه و سلّم درباره فضیلت قرآن کریم

۱- عَنْ عُثْمان رضی الله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صلی الله علیه و سلّم: «خَيْركُمْ مَنْ تَعَلَّمَ الْقُرْآن وَعَلَّمَهُ».

حضرت عثمان بن عفان رضی الله عنه می‌گوید: رسول الله صلی الله علیه و سلّم فرمود: «بهترین شما کسی است که قرآن را یاد بگیرد و به دیگران یاد بدهد». صحیح بخاری و مسلم

۲- عَنْ أَبِي أُمَامَةِ البَاهِلِيَّ رضی الله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صلی الله علیه و سلّم: «اقْرَءُوا الْقُرْآنَ فَإِنَّهُ يَأْتِى يَوْمَ الْقِيَامَةِ شَفِيعًا لأَصْحَابِهِ».

حضرت ابوأمامه باهلی رضی الله عنه می‌گوید: رسول الله صلی الله علیه و سلّم فرمود: «قرآن را تلاوت نمایید؛ زیرا روز قیامت، قرآن برای کسانی که آن را تلاوت نموده اند، شفاعت می نماید». صحیح مسلم

۳- عَنْ أَبِى مُوسَى الأَشْعَرِىِّ رضی الله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه و سلّم: «الْقُرْآنُ حُجَّةٌ لَكَ أَوْ عَلَيْكَ».

حضرت أبو موسی أشعری رضی الله عنه می‌گوید: رسول الله صلی الله علیه و سلّم فرمود: «قرآن حجتی به نفع تو یا حجتی علیه توست». (اگر آن را تلاوت نمایی، به آن، عمل کنی، حجتی به نفع تو خواهد بود؛ در غیر این صورت، حجتی علیه تو خواهد بود). صحیح مسلمfazilat-qoran-dar-ahadis-shamsiyeh02

ادامه مطلب »

*حدیث(۵۵)

حضرت رسول الله صلی الله علیه و سلّم فرمودند:
کسی که مرا در خواب ببیند در آینده مرا خواهد دید
و شیطان نمی تواند خود را در خواب بصورت من نشان دهد.

متفق علیه

*حدیث(۵۴)

حضرت رسول الله صلی الله علیه و سلّم فرمودند:
محبوب ترین عبادت نزد خداوند متعال، عبادتی است که انسان بر آن دوام داشته باشد.

متفق علیه