از خـدا جـویـیـم توفیـق ادب**بی ادب محروم شد از لطف رب****بی ادب تنها نه خود را داشت بد**بلکـه آتـش در همـه آفـاق زد

آرشیو مطالب در دسته بندی ‘مقالات’

*معراج پیامبر صلی الله علیه وسلم (قسمت سوم)

بعد از آن به آسمان هفتم صعود کردیم. نگهبانان آسمان هفتم در را گشوده و به ما خوش آمد گفتند و ما جنس آسمان هفتم را از دُر سفید دیدیم و بر آن آسمان عجیبیه می گویند. زیرا که در این آسمان صدای نوشتن قلم نیز به گوش نمی رسید. و من باز در آسمان هفتم فرشتگانی را دیدم که به آن فرشتگان روحانیون می گفتند. زیرا این فرشتگان از دیگر فرشتگان آسمانهای دیگر بر خدا نزدیکترند.

ادامه مطلب »

*معراج پیامبر صلی الله علیه وسلم (قسمت دوم)

بعد از این ماجرا جبرئیل با رسول خدا صلی الله علیه و سلم بر آسمان دوم عروج کردند نگهبانان آسمان دوم از جبرئیل پرسیدند همراه تو کیست؟ جبرئیل گفت: همراه من حبیب خدا محمد صلی الله علیه و سلم است فرشتگان آسمان دوم بی درنگ در را باز کردند و مرحبا مرحبا گویان به استقبال پیامبر صلی الله علیه و سلم آمدند راوی از پیامبر صلی الله علیه و سلم نقل می کند: پیامبر صلی الله علیه و سلم گفت: در آسمان دوم فرشتگانی را دیدم سوار بر اسب که بر کمر آنها شمشیر بسته شده و در دستان آنها گرز وجود داشت من از جبرئیل سؤال کردم که اینها چه فرشتگانی هستند جبرئیل گفت: خداوند این فرشتگان را خلق کرده است برای نصرت دین اسلام تا روز قیامت. در میان آنها دو جوان شبیه به هم بودند من از جبرئیل سؤال کردم که اینها کیستند و جبرئیل در جواب گفت: یکی یحیی بن زکریا و دیگری عیسی بن مریم است که خداوند متعال آنها را از جمله ی نصرت دهندگان به دین اسلام تا روز قیامت قرار داده است وقتی به آنها نزدیک شدم و سلام کردم آنها نیز بر من سلام کردند و احترام گذاشتند عیسی علیه السلام مویی صاف و صورتی سفید و پوستی روشن داشت اما حضرت یحیی بن زکریا علیه السلام که در صورت آن اثر خشوع نمایان بود همچون نوری در میان فرشتگان می درخشید و آنها بر من و امت من خیر و برکت را بشارت دادند آسمان دوم آسمانی است از جنس آهن و بر این آسمان ماعون نام نهادند.

ادامه مطلب »

*معراج پیامبر صلی الله علیه وسلم (قسمت اول)

بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیم

به نام یگانه خالق هستی که کلام در زبان آفرید و بوسیله قلم اسرار قلب آدمی را فاش کرد و در دل شیفتگان راه حق نشانید. خداوند متعال که یاری دهنده بزرگ رسول الله صلی الله علیه و سلم و نظاره گر احوال او می باشند؛ برای آرامش روح و تسلّی خاطر رسول الله، او را به معراج فرا خواندند و پیامبر گرامی صلی الله تعالی علیه و سلم با کوله باری از درد و مشقت، که از قوم خویش دیده بود، راهی معراج شدند و جبرئیل؛ یار همیشگی پیامبر، رسول الله صلی الله علیه و سلم را از آسمانها عبور داده و از تماشای بهشت و دوزخ گذرانیده و از دیدار لوح و قلم و عرش و کرسی سیراب کرده و به قاب قوسین و مقام اعلی رساند و رسول الله صلی الله علیه و سلم از محضر خداوند، تمامی علم اولین و آخرین را، عفو و رحمت و شفاعت و نماز را به عنوان هدیه الهی به ارمغان آوردند. ادامه مطلب »

*صبر

صبر (شکیبایی) چیست؟

صبر و شکیبایی آن است که انسان بر آنچه که خداوند بدان امر فرموده پایبند باشد و آن را بطور کامل ادا کند. از چیزی که باعث نهی آن می‌‌شود دوری نماید. قلباً به سختی‌ها و مشکلاتی که برایش پیش می‌‌آید راضی باشد. آراستگی فرد مسلمان پایبندی‌اش به صبر، تحمل سختی‌ها، گریه و زاری نکردن و ناراحت نبودن او در هنگام بدبیاری و تلخی ایام است. خداوند متعال می‌‌فرماید: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَاةِ إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ» [البقرة: ۱۵۳]. معنی آیه‌ی شریفه: «اى کسانى که ایمان آوردید! از شکیبایى و نماز یارى جویید؛ زیرا خداوند با شکیبایان است».

ادامه مطلب »

*در آداب صحبت مشايخ طريقت به حسب ظاهر

ابتدا به بيان شروط و سپس محذورات آن مي‌پردازيم.

با ادب و تواضع در مجلس شيخ نشستن

هنگامي که به مجلس شيخ وارد مي‌شود، بايد پايين‌ترين جا را براي نشستن برگزيند و ادّعاي تقدّم و برتري بر اصحاب را هرگز در سر نپروراند. وقتي باطن وي از اين‌گونه ادّعاها پاک باشد، هر جا که بنشيند جايز است. اگر يکي از برادران بنا بر تواضع و فروتني، او را بر خود مقدّم دارد مراعات وي را قبول کند و در تأخّر مبالغه نکند و اگر شيخ او را بر خود يا بر بعضي از اصحاب بزرگ خود به تقدّم امر كند، بدون درنگ اطاعت نموده و آنجا که اشاره کند، بنشيند هر چند كه وي لياقت و شايستگي آن را نداشته باشد. بايد هميشه در مجلس شيخ، بلکه همه جا بر دو زانوي ادب نشسته و اعضاي خود را از حرکات اضافي باز دارد.

ادامه مطلب »

*ایثار

ایثار چیست؟

ایثار یعنی آنکه فرد نیاز دیگران را بر احتیاج خود مقدم داشته و با وجود اینکه خود به چیزی نیاز دارد آن را ببخشد. خود گرسنه است و دیگری را سیر می‌‌کند، و خود تشنه می‌‌ماند تا دیگری سیراب شود. حضرت پیامبر صلی الله علیه و سلم می‌‌فرماید: «لا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى يُحِبَّ لأَخِيهِ مَا يُحِبُّ لِنَفْسِهِ». [متفق علیه] یعنی: «مؤمن شمرده نمی‌‌شود یکی از شما تا دوست داشته باشد برای برادرش آنچه را برای خویش دوست می‌‌دارد».

حضرت عایشه رضی الله عنها نقل می‌‌نماید که حضرت پیامبر صلی الله علیه و سلم تا زمان وفاتش سه روز پشت سر هم سیر نبوده است. اگر می‌‌خواستیم سیر می‌‌شدیم ولی دیگری را بر خود ترجیح می‌‌دادیم.

ادامه مطلب »

*در آداب سواری کردن

خواندن دعا هنگام سوار شدن بر مركب

هنگامي که بر مرکب سوار مي‌شود بايد اين آيات را بخواند: «سُبْحَانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ وَإِنَّا إِلَى رَبِّنَا لَمُنْقَلِبُونَ» پاك و منزّه خدايي است كه اينها را به زير فرمان ما درآورد و گرنه ما بر آنها توانايي نداشتيم و ما بسوي پروردگارمان باز مي‌گرديم. زخرف/ ۱۳ و ۱۴

در صحيح ترمذي و نسایي و غير آن با اسناد صحيح از علي بن ربيعه رضی الله عنه روايت شده است که گفت: علي بن ابي‌طالب رضی الله عنه را هنگام سوار شدن بر مركب ديدم. وقتي پاي در رکاب نهاد «بسم الله» و زماني كه بر پشت مرکب نشست «الحمد لله» گفت و پس از آن آيه‌ي مذكور را خواند، آنگاه سه بار «الحمد لله» و «الله اکبر» گفته و اين دعا را خواند: «سُبْحَانَکَ اِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي فَاغْفِرْلِي فَاِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوْبَ اِلَّا اَنْتَ» یعنی: پروردگارا! تو پاك و منزّهي. همانا من بر نفس خود ظلم نمودم پس گناهان مرا ببخشاي، بدرستي كه كسي جز تو آمرزنده‌ي گناهان نيست. سپس خنديد. حاضران پرسيدند: يا اميرالمؤمنين! سبب خنده چه بود؟ گفت: پيغمبر صلی الله علیه و سلّم را ديدم که ايـن اعمال را انجام داد و پس از آن خنديـد. از ایشان پرسيـدم:  يا رسول‌الله! سبب خنده چه بود؟ گفت: پروردگار تو از بنده‌ي خود خشنود مي‌شود هنگامـي که مي‌گويد: «رَبِّ اغْفِـرْلِي ذُنُوْبِـي» و مي‌داند که آمـرزنده‌اي جز او نيست.

ادامه مطلب »

*ستر و پرده‌پوشی

پرده‌پوشی چیست؟

ستر یا پرده پوشی همان مخفی داشتن اشتباهات و عیب‌های دیگران است.

ستر و پرده پوشی خداوند از عیب‌های بندگانش:

خداوند سبحان بسیار پرده پوش است و ستر و پرده پوشی را دوست می‌‌دارد. او عیب‌های بندگانش را در دنیا و آخرت می‌‌پوشاند. پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم می‌‌فرماید: «يَدْنُو أَحَدُكُمْ مِنْ رَبِّهِ حَتَّى يَضَعَ كَنَفَهُ عَلَيْهِ فَيَقُولُ أَعَمِلْتَ كَذَا وَكَذَا فَيَقُولُ نَعَمْ . وَيَقُولُ عَمِلْتَ كَذَا وَكَذَا فَيَقُولُ نَعَمْ . فَيُقَرِّرُهُ، ثُمَّ يَقُولُ إِنِّى سَتَرْتُ عَلَيْكَ فِى الدُّنْيَا، وَأَنَا أَغْفِرُهَا لَكَ الْيَوْمَ». [بخاری] یعنی: «هرکدام از شما در روز قیامت به پروردگارش نزدیک می‌‌شود و می‌‌گوید: آیا فلان گناه و فلان گناه را بخاطر می‌‌آوری؟

در جواب می‌‌گوید: پروردگارا! می‌‌دانم.

خداوند می‌‌فرماید: همانا آن را در دنیا بر تو پوشاندم و امروز برایت می‌‌آمرزم».

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله وسلم فرموده‌اند: «إِنَّ اللَّهَ جل جلاله حَيِىٌّ سِتِّيرٌ يُحِبُّ الْحَيَاءَ وَالسِّتْرَ». [ابوداود و نسائی و احمد] یعنی: «همانا خداوند جل جلاله صاحب شرم و پوشنده است، شرم و پوشاندن را دوست می‌‌دارد».

ادامه مطلب »

*در آداب راه رفتن

خواندن دعا هنگام خارج شدن از خانه

در صحيح مسلم به روايت ابن‌عبّاس ـ رضي الله عنهما ـ در حديث طويل‌الذّيل مذکور است که وقتي اذان صبح را گفتند، پيغمبر صلی الله علیه و سلّم به قصد نماز بيرون آمد و اين دعا را خواند: «اَللَّهُمَّ اجْعَلْ فِي قَلْبِي نُوْرًا، وَ فِي لِسَانِي نُوْرًا، وَاجْعَلْ فِي سَمْعِي نُوْرًا، وَاجْعَلْ فِي بَصَرِي نُوْرًا، وَاجْعَلْ فِي خَلْفِي نُوْرًا، وَ مِنْ اَمَامِي نُوْرًا، وَاجْعَلْ مِنْ فَوْقِي نُوْرًا، وَ مِنْ تَحْتِي نُوْرًا، اَللَّهُمَّ اَعْطِنِي نُوْرًا». پروردگارا! در قلب و  زبان و گوش  و چشمم ودر پشت سر و پيش رويم  و در بالاي سر و زيرپايم نوري قرار بده. پروردگارا! به من نوري عطا كن.

در سنن ابوداود و ترمذي و نسایي و غير آن آمده است که پيغمبر صلی الله علیه و سلّم فرمود: هر کس از خانه‌ي خود بيرون آيد و اين کلمات را بر زبان آورد: «بِسْمِ اللهِ تَوَکَّلْتُ عَلَي اللهِ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ اِلَّا بِاللهِ». یعنی: به نام خدا، برخدا توكّل نمودم، هيچ گرداننده اي از گناه و هيچ نيرو و قوّتي بر طاعت نيست مگر به وسيله‌ي خداوند متعال. ملائکه به او مي‌گويند: خواسته‌ی تو انجام شد و تو از هرگونه آسیبی حفظ شدي و شيطان از تو دور گردید. در کتاب ابن‌ماجّه و ابن‌السّني از ابوهريره رضي الله عنه روايت شده است که هرگاه پيغمبر صلی الله علیه و سلّم از خانه‌ي خود بيرون مي‌آمد مي‌فرمود: «بِسْمِ اللهِ، اَلتُّکْلَانُ عَلَي اللهِ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ اِلَّا بِاللهِ». یعنی: به نام خدا، تكيه و اعتماد بر خداوند است. هيچ برگرداننده اي از گناه و هيچ قوّت و نيرويي بر طاعت نيست مگر به وسيله‌ي خداوند متعال.

ادامه مطلب »

*در آداب لباس پوشيدن

بدان که انتساب مريدان به مشايخ طريقت ـ قدّس الله تعالي ارواحهم ـ به سه طريق است: ۱) خرقه (لباس). ۲) تلقين ذکر. ۳) صحبت. شيخ سعيد فرغاني ـ قدّس‌سرّه ـ در کتاب مناهج العباد آورده است که شيخ شهاب‌الدّين سهروردي ـ قدّس‌الله تعالي سرّه ـ نسبت خرقه را تا به شيخ جنيد ـ قدّس الله تعالي سرّه ـ رسانيده و پيش از آن اثبات نکرده است و از وي تا به مصطفي صلی الله علیه و سلم نسبت به صحبت داده است نه به خرقه؛ چون در طريقه‌ي خواجگان نقشبنديّه ـ قَدَّسَ اللهُ تَعَالَي اَسْرَارَهُمُ الْعَلِيَّةَ ـ خرقه پوشانيدن و خرقه پوشيدن شرط نيست و مقيّد شدن به لباس مخصوصي معهود و مشهور نيست، بلکه نسبت جمعيّت باطن و تحصيل آن موقوف بر ملازمت صحبت اين عزيزان و رعايت آداب و شرايط خدمت ايشان است، به ناچار در اين مختصر که مقصود از جمع و ترتيب آن، ذکر آداب و شرايط صحبت اين طايفه‌ي علّيّه است از شرايط و آداب خرقه دادن و خرقه گرفتن صحبت نمي‌شود، ليکن ادبي چند در پوشيدن لباسي که با طريقه‌ي سنّت موافق باشد، آورده مي‌شود.

پوشيده نماند که بعضي از مشايخ طريقت ـ قدّس الله تعالي ارواحهم ـ براي مبتديان و ارباب خدمت تعيين لباس کرده‌اند همانطور كه صاحب مناهج رحمه الله گفته است: پوشيدن فرجي براي جوانان مکروه است بلکه پوشيدن غير قبا ] لباسي گشاد که روي پيراهن مي پوشند [و جبّه‌ي ]جامه اي گشاد که روي لباس پوشند[ گريبان گرد جايز نيست. مراد از جوانان کساني هستند که به خدمت فقرا کمر بسته و پاي به خدمت ايستاده‌اند.

ادامه مطلب »