از خـدا جـویـیـم توفیـق ادب**بی ادب محروم شد از لطف رب****بی ادب تنها نه خود را داشت بد**بلکـه آتـش در همـه آفـاق زد

* پند(۱۱۸)

حضرت خواجه بهاءالدّین نقشبند ـ قدّس الله سرّه ـ مي فرمود:
در حديث است که «اَلْفُقَرَاءُ الصَّابِرُوْنَ هُمْ جُلَسَاءُاللهِ تَعَالَي اَي الْمُقَرَّبُوْنَ غَايَةَ الْقُرْبِ»
«فقيراني که صبر پيشه مي‌کنند، در قيامت همنشينان خدايند؛ يعني به رحمت او بسيار نزديکند».
فقر بر دو نوع است: اختياري و اضطراري.
اضطراري افضل است؛ زيرا اختياري به نسبت بنده حق است.
آن حضرت مي گفت: بدون فقر ظاهر و باطن، کار درست نمي شود.

یک نظر بگذارید