از خدا جوییم توفیق ادب * بی ادب محروم شد از لطف رب *** بی ادب تنها نه خود را داشت بد * بلکه آتش در همه آفاق زد

* گزیده ای از مکتوب صد ونود وهشتم از مکتوبات معصومیه

خداوند مهربان را شاکریم که ما را از روندگان راه سنّت و سلف صالح قرار داد تا در این عصر تاریک و ظلمانی، از سخنان گهربارشان استفاده نماییم و راه صواب را برگزینیم و به وسیله ارشادات ایشان، قرب و معرفت خداوند سبحانه و تعالی را حاصل نماییم.

در ادامه، گزیده ای از مکتوبات حضرت خواجه محمدمعصوم نقشبندی مجددی – قدس سره الشریف – را برای شما عاشقان و مشتاقان راه حق و حقیقت بیان می کنیم.

امید است که خداوند سبحانه و تعالی به همه ما توفیق دهد تا فرمایشات این عزیزان را سرلوحه زندگی خود قرارداده و به آنها جامه عمل بپوشانیم.


در بیان آنکه در این طریقه علیّه اخذ فیوض به رابطه و محبت شیخ است و تحریص بر رعایت آداب شیخ و دوام ذکر و بیان فنای قلب و نفس.

بسم الله الرحمن الرحیم؛ حامداً لله و مصلیاً علی رسوله. الله تعالی از رقیت ماسوای محرر ساخته در مدارج قرب ترقیات دهد.

محبّ این طایفه، با این طایفه است؛ المرءُ مَعَ مَنْ اَحَبَّ. در طریقه ی ما مدار وصول به درجه ی کمال مربوط به رابطه و محبّت است به شیخ مقتدا. طالب صادق از راه محبتی که به شیخ دارد اخذ فیوض و برکات از باطن او می نماید و ساعةً فساعةً به رنگ او می برآید.

مقرر است که فنا فی الشیخ، مقدمه فنا فی الله است. ذکر هرچند از اسباب وصول است، لیکن غالباً مشروط به رابطه ی محبت و فنا فی الشیخ است.

سالک این راه را دو چیز ناگزیر است: محبت به شیخ مقتدا با رعایت آداب صحبت و دوام ذکر؛ چندان به ذکر قلبی مداومت نماید که دوام پذیرد و غفلت در قفای آن نباشد و از تکلف یادکرد وارهد و حضور، ملکه ی دل شود و صفت او گردد؛ چنانچه سمع صفت سامعه و بصر صفت باصره.

در این وقت غفلت ظاهر بر حضور باطن سرایت نکند و نوم صوری با توجه معنوی جمع گردد. چون این کیفیت حضور غالب آید و قوّت پذیرد، نفس حاضر از میان برخیزد و رخت به صحرای عدم کشد. این زمان حضور خود به خود روی می نماید و لایذکر الله الا الله جلوه فرماید.

این کار دولت است کنون تا کرا دهند

 

یک نظر بگذارید