از خـدا جـویـیـم توفیـق ادب**بی ادب محروم شد از لطف رب****بی ادب تنها نه خود را داشت بد**بلکـه آتـش در همـه آفـاق زد

* راه کسب قرب و محبت حق

۱ – خواندن قرآن با تفکر و تدبر در معانیش و یافتن مراد خدا در آن.

۲ – احسان در عبادت خدا، یعنی آن گونه که او را می بینی که اگرتو او را نبینی،او تو را می بیند و همه نیات و رفتار تو را می آفریند، و کردار نیکو و رفتار و نیت وگفتار شیرین با بندگان خدا، که: [إِنَّ اللّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ](بقره ۱۹۵…به راستی خدا نیکوکاران را دوست دارد)؛

۳ – تقوی راخوی خود ساختن؛ به قول بزرگان، تقوی، آن است که انسان، آن سان که پای خود را از خار برحذر می دارد، از گناه بر حذرو دور دارد، یا آن که در هرکاروجایی که خشنودی خدا در آن است، باشد ودر هر کاروجایی که محل خشم خداست، نباشد که: [ فَإِنَّ اللّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ] (آل عمران۷۶…که همانا خدا نیکوکاران را دوست دارد)؛

۴ – پاکی ظاهر و باطن(بیرون ودرون)؛ ظاهر را از نجاستها و آلودگی های ظاهری و مادی پاک ساختن و باطن را ازعقاید وایده ها واخلاق بد وکفرو شرک وبدعت و گناه خالی گرداندن،که[وَيُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ](بقره۲۲۲…ونیز پاکان وپاکیزگان را دوست دارد)؛

۵ – تقرب به سوی خدا با هر خیری وسبب سازی جهت حصول نزدیکی به او، با انجام نافله ها و سنتهای رسول الله (صلی الله علیه وسلم)،پس از درست کردن فرائض وواجبات؛چنان که درحدیث قدسی،می فرماید:« بنده من نمی آساید و به وسیله نوافل،به سوی من قرب می جوید تا ایشان را دوست می دارم…»؛ورعایت عدل و داد درهر کار وبا هر کس،که[إِنَّ اللّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ](مائده۴۲…به راستی که خدا دادگران را دوست دارد)

۶ –  دوام ذکر و یاد او در هرجا، جز مکانهای ناپاک و حالات قضای حاجت؛ و این ذکر، به دل و زبان و عمل و بی حد و شمار باشد که: […اذْكُرُوا اللَّهَ ذِكْراً كَثِيراً * ‏ وَ سَبِّحُوهُ بُكْرَةً وَ أَصِيلاً]؛ (احزاب۲-۴۱) (…خدا را بسیار ذکر کنید*واورا در صبح وشام تسبیح کنید) وتوکل به اودر هر حال،که[…إِنَّ اللّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِينَ]؛(آل عمران۱۵۹…به راستی که خداوند،توکل کنندگان را دوست دارد)؛

۷ – به دل و دیده بصیرت و با دقت، مطالعه اسمها و صفات خدا و به کار انداختن قلب و تفکر و تعمق در آفریده های شگفت انگیز و عجائب مخلوقات او و تعقل درآثار و آیات قرآنی و آفرینش او؛

۸-  دیدن نیکیها و احسانها و خیرات و نعمتهای ظاهری پروردگار عالم،از حیات و سلامت و مال و فرزند و…ونعمتهای باطنی،از علم وعقل و اخلاق وعرفان وغیره؛

۹ – فروتنی به جان و دل و لابه و تضرع و ذلت در جلوی دست قدرت او و اظهار فقر و نیاز و عجز و بیچارگی خویش در پیشگاه عظمت و جلال و بزرگواری او جل جلاله و التماس و خواهش رحم الطاف وی و توبه و پشیمانی از هر گناه، که: [إِنَّ اللّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ…] (بقره۲۲۲) (به راستی خداوند توبه کنندگان را دوست دارد…)

۱۰-همنشینی و حضور در مجلس کسانی که قرآن می خوانند و عمل می کنند و کسانی که دائم الذکر و صادق و اهل تقوایند، که [وَكُونُواْ مَعَ الصَّادِقِينَ] (توبه۱۱۹… وهمواره،با راستان و راستگویان باشید).

۱۱- جهاد در راه خدا و جنگ و ستیز با دشمنان ظاهری و باطنی خدا و بشر، بدون کمی و توقف؛ دشمنان ظاهری دین و شیاطین جن و انس و دشمن ترین آنان، نفس؛ که [إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفّاً كَأَنَّهُم بُنيَانٌ مَّرْصُوصٌ](صف۴، همانا که خداوند، آنان را که در راه او به صف، همچون بنیانی استوار،ستیزمی کنند،دوست دارد)؛

۱۲- پیروی تام از پیامبر صلی الله علیه و سلم در همه کردار و گفتار و کلیه حرکات و سکنات خویش، که [قُلْ إِن كُنتُمْ تُحِبُّونَ اللّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللّهُ…] (آل عمران۳۱، ای محمد صلی الله علیه و سلم بگو: اگر خدا را دوست دارید، از من پیروی کنید، خدا، شما رادوست می دارد)؛

۱۳- صبر و شکیبایی پیشه کردن در انجام کارها و عبادات، در دوری از گناه و درپیش آمدن حوادث و عوارض و هجوم بلاها، که […وَاللّهُ يُحِبُّ الصَّابِرِينَ] (آل عمران۱۲۶، … و خدا، شکیبایان و صابران را دوست دارد)

۱۴- شب زنده داری و نیایش پنهان با خدا در اوقات نزول رحمت خداوندی و خواندن «کلام الله» در سحرگاهان و دوام استغفار و بخشش و انفاق به نیازمندان و دستیاری از آنان، که [تَتَجَافَى جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفاً وَطَمَعاً وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنفِقُونَ ‏ * ‏ فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَّا أُخْفِيَ لَهُم مِّن قُرَّةِ أَعْيُنٍ جَزَاء بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ‏] (سجده۱۶-۱۷، «در هنگام شب» پهلوهایشان، از رختخواب ها کناره می گیرد و با ترس و امید، پروردگارشان را می خوانند و از آنچه به ایشان روزی کرده ایم می بخشند * هیچ کس، آنچه از موجبات شادی و فرح را – که برای پاداش اعمالشان آماده وپنهان شده است – نمی داند).

۱۵- دوری ورزیدن از هر مانع و باعث که پرده بین وصول دل و خداوند است و عدم تعلّق خاطر بدان و در اول و آخر و آغاز و انجام، کسب محبت و عشق، که اساس هر کاری است و هیچ چیز، بدون آن، میّسر نیست.

2پاسخ به “راه کسب قرب و محبت حق”

یک نظر بگذارید