آنها چگونه می زیستند؟

بیایید سری به یکی از روزهای زندگی یکی از یاران بزرگوار پیامبر صلی الله علیه و سلم یعنی حضرت علی بن ابی طالب رضی الله عنه همسر حضرت فاطمه رضی الله عنها دختر پیامبر صلی الله علیه و سلم بزنیم. صبح زود حضرت علی رضی الله عنه از خواب بیدار می‌شود. ایشان و حضرت فاطمه رضی الله عنهما به دنبال خوراکی می گردند تا بخورند، اما هیچ چیزی نمی یابند. هوا، بسیار سرد است؛ حضرت علی رضی الله عنه، پوستینی می‌پوشد و ازخانه بیرون می رود و به جستجو می پردازد و به اطراف مدینه می رود.

ناگهان به یاد یهودی ای می افتد که مزرعه ای دارد. حضرت علی رضی الله عنه به سوی مزرعه کوچک او می رود و وارد می‌شود، یهودی می‌گوید: ای بادیه نشین بیا و از چاه‌آب بکش، در عوض هر دلو آب یک خرما به تو می‌دهم. حضرت علی رضی الله عنه تا مدتی در آنجا به کارمشغول می‌شود تا اینکه دست هایش ورم می‌کند و خسته می‌شود. آنگاه یهودی به اندازه دلوهای آب به او خرما می‌دهد. حضرت علی رضی الله عنه خرماها را برمی دارد و به سوی خانه به راه می افتد. در راه پیامبر اکرم صلی الله علیه و سلم را ملاقات می کند. مقداری از آن خرماها را به ایشان صلی الله علیه و سلم داده و باقی آن را خودش و حضرت فاطمه می‌خورند.

این، زندگی آنهاست، اما آنها احساس می‌کنند که خانه ای سرشار از سعادت و نور و شادمانی دارند. دل های آنان با مبادی راستینی که پیامبر صلی الله علیه و سلم با آن مبعوث شده، زنده است؛ پس آنها، اعمال قلبی انجام می‌دهند و در روحانیتی مقدس بسر می بردند که در پرتو آن حق را می دیدند و باطل را مشاهده می‌کردند؛ لذا برای حق کار کرده و از باطل پرهیز می نمودند و به ارزش حقیقت و راز آن دست یافته بودند.

سعادت قارون کجاست؟ شادمانی و سرور و‌آرامش هامان به کجا رفت؟ قارون را زمین فرو برد و نفرین، بدرقه ی راه هامان شد: «کَمَثَلِ غَیْثٍ أَعْجَبَ الْکُفَّارَ نَبَاتُهُ ثُمَّ یَهِیجُ فَتَرَاهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ یَکُونُ حُطَاماً» «مانند بارانی که گیاهان آن، کافران را به شگفتی آورده، سپس خشک می‌شود و زرد می گردد و‌ آنگاه از بین می رود».

سعادت را باید نزد حضرت ابوبکر رضی الله عنه باید جست که با وقف مالش در ره خدا به پیشرفت دین در حساس ترین زمان کمک کرد و یا حضرت عمر رضی الله عنه که با ایمان خود اسلام را آشکار کرد و یا در زندگی حضرات بلال و سلمان رضی الله عنهما جست. چون حضرت بلال رضی الله عنه برای حق اذان گفت. حضرت سلمان رضی الله عنه بر اساس صداقت پیوند برادری برقرار کرد. «أُولَئِکَ الَّذِینَ نَتَقَبَّلُ عَنْهُمْ أَحْسَنَ مَا عَمِلُوا وَ نَتَجَاوَزُ عَنْ سَیِّئَاتِهِمْ فِی أَصْحَابِ الْجَنَّهِ وَعْدَ الصِّدْقِ الَّذِی کَانُوا یُوعَدُونَ» «ایشان، کسانی هستند که کارهای خوبشان را می پذیریم و از بدی های آنان در می گذریم؛ ایشان اهل بهشت هستند. وعده راستینی که بدان وعده داده می‌شدند».

Spread the love

دیدگاهتان را بنویسید

<