فضایل و مقالات,  فقه و احکام اسلامی

علائم قبولی طاعات و عبادات در ماه مبارک رمضان

از علامت های قبولی نماز و روزه و سایر طاعات و عبادات در ماه مبارک رمضان، می توان به موارد زیر اشاره کرد:

۱) تکرار نکردن گناه؛

زمانی که شخص از انجام گناه ناراحت شود و بازگشت به گناه برای او سخت و ناپسند باشد، پس بداند که این از علامت های قبولی است و همچنین زمانی که گناهش را یادآور شود، ناراحت و غمگین و متحسر گردد، پس به درستی که توبه او و طاعات و عبادات او مورد قبول واقع گردیده است.

۲) زیاد عبادت کردن

از علامت های قبولی طاعات و عبادات، زیاد عبادت کردن و پیشی گرفتن در آن و دلیری کردن در آن است.

امام حسن بصری(رحمه الله) فرموده است: همانا از جمله پاداش و جزای کار نیک، نیکی کردن بعد از آن است و از جمله جزا و عقوبت کارهای ناپسند، انجام گناه بعد از آن است؛ پس هرگاه خداوند کسی را برای بندگی قبول کند، او را برای انجام عبادت توفیق و از گناه دور می کند.

۳) ثبات و مداومت در عبادت

استمرار و ثابت قدم بودن در عبادت، سبب حسن خاتمه و ترک دنیا در همان حال خواهد شد. پس کسی که در طاعت و بندگی خدا زندگی کند، سزاوار کرم خدا نیست که او را در معصیت و سوء خاتمه بمیراند.

ابن کثیر دمشقی فرموده است: عادت خداوند بر این است که هر کس هر طوری که زندگی کرد، در همان حالت وفات می کند و در هر حالتی که وفات کرد، در همان حالت در روز قیامت حاضر می شود.

۴) ترس از قبول نشدن اعمال

انسان مؤمن با توجه به اینکه علاقه زیادی به عبادات و نزدیک شدن به وسیله عبادات به خدا دارد، باید از قبول نشدن آن نیز ترس داشته باشد؛ یعنی همواره در خوف و رجا باشد.

از امّ المومنین حضرت عایشه (رضی الله عنها) روایت شده که فرمود: من از رسول الله (صلی الله علیه و سلم) در باره آیه «وَالَّذِینَ یُؤْتُونَ مَا آتَوْا وَّ قُلُوبُهُمْ وَجِلَهٌ» پرسیدم که آیا در حقّ شراب خواران و دزدان است؟

آن حضرت فرمود: خیر ای دختر صدیق! ولیکن آنها اشخاصی هستند که روزه می گیرند و نماز می خوانند و صدقه می دهند، در حالی که می ترسند که اعمال آنها قبول نشود. ایشان از جمله کسانی هستند که در کارهای نیک سبقت می گیرند.

۵) ناچیز دانستن اعمال و مغرور نشدن به آن

از علامت قبولی عبادات این است که انسانهای مخلص، عبادت خود را کوچک می شمرند و حتی آن را در نظر نمی آورند تا اینکه به عجب و تکبر دچار نشوند و چون به آن عمل مغرور نمی شوند، پاداش آنها نابود نمی شود و از انجام عبادت، سستی و تنبلی نمی کنند.

از مواردی که در کوچک شمردن و مغرور نشدن در عمل کمک می کند: شناخت خدا، تفکر در نعمت خدا و یاد آوری گناهان.

۶) به یاد داشتن قیامت

از علامت قبولی عبادات، تعلّق قلب به آخرت و یاد آوری روزی است که در مقابل خدا می ایستد و از او در مورد کارهایی که انجام داده سؤال می شود؛ پس از سؤال و عقاب بترسد و خودش را بر هر گناه کوچک و بزرگ محاسبه کند.

۷) دوست داشتن افراد صالح و دوری از مجالست افراد نا اهل

از علامت قبولی عبادت این است که خداوند، محبت افراد صالح را در قلبش جای می دهد و افراد نا اهل را در نزدش منفور و مبغوض می گرداند.

۸) کارهای خود را فقط برای خدا انجام دهد و با ریا و سمعه مخلوط نگرداند.

لازم به ذکر است که استمرار در اعمال منکرات و بازگشت به سوی حرام و خلاف شرع و ترک واجبات مثل نماز، موجب قبول نشدن اعمال صالحه می گردد.

همچنین اعمالی که باعث قبولی سایر عبادات می شود: روزه گرفتن در شش روز شوال و روزه های نافله و مشتاق بودن به نماز شب و قرآن خواندن.

از حضرت ابوایوب انصاری (رضی الله عنه) روایت شده است که پیامبر اکرم (صلی الله علیه و سلم) فرمودند: هر کس ماه رمضان را روزه بگیرد و بعد از آن، شش روز هم در ماه شوال روزه بگیرد، گویا همه سال را روزه گرفته است. (صحیح مسلم)

Spread the love

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.