سیرت اولیاء,  فضایل و مقالات

مقاله ای کوتاه به مناسبت فرا رسیدن ایام محرّم

بسم الله الرحمن الرحیم

مَثَلُ أَهْلِ بَیْتِی مَثَلُ سَفِینَهِ نُوحٍ، مَنْ رَکِبَ فِیهَا نَجَا ، وَمَنْ تَخَلَّفَ عَنْهَا غَرِقَ

ماه محرّم اولین ماه سال قمری است. مسلمانان این ماه را از جمله ماه های حرام به شمار می آورند. در این ماه، رخدادهای مهمّی به وقوع پیوسته است که می توان به: عروج ادریس ـ علیه السّلام ـ به آسمان، استجابت دعای زکریا ـ علیه السّلام ـ، عبور حضرت موسی ـ علیه السّلام ـ از دریا و غرق شدن فرعونیان، میلاد حضرت عیسی ـ علیه السّلام ـ، باریدن سنگ توسط پرندگان(واقعه سوره فیل)، شهادت خلیفه دوم حضرت عمر فاروق ـ رضی الله عنه ـ، اسلام آوردن حضرت علی ـ رضی الله عنه ـ، ازدواج حضرت علی ـ رضی الله عنه ـ با حضرت فاطمه ـ رضی الله عنها ـ، واقعه عاشورا و شهادت حضرت زین العابدین ـ رحمه الله علیه ـ اشاره کرد.

ashora-shamsiyeh

یکی از وقایع مهم تاریخی در این ماه، واقعه عاشورا در ۱۰ محرّم است. در این روز حضرت امام حسین ـ رضی الله عنه ـ با ۷۲ تن از یاران خود وارد دشت کربلا شده و با لشکریان یزید رو به رو می شوند. پس از جنگ سرانجام حضرت حسین ـ رضی الله عنه ـ به همراه تمام یارانشان به شهادت می رسند.

روزه‌ی عاشورا

علما اتّفاق نظر دارند که روزه گرفتن در روز عاشورا سنّت است.

از رسول الله ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ روایت است که فرمودند: «بهترین روزه پس از رمضان، روزه‌ی ماه خدا، محرّم است» [به روایت مسلم] و نیز از رسول الله ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ روایت است که: «من اینگونه می پندارم که روزه ی روز عاشورا، کفّاره ی گناهان سال قبل باشد» [رواه مسلم].

همچنین رسول الله ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ به روزه ی روز نهم محرّم (تاسوعا) به همراه عاشورا استحباباً و برای مخالفت با یهود و نصاری دستور داده است؛ زیرا آنها تنها روز عاشورا را روزه می‌گرفتند. از ابن عباس ـ رضی الله عنهما ـ روایت است که وقتی رسول الله ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ عاشورا را روزه گرفت و به روزه گرفتن در آن دستور داد، مردم گفتند که یهود و نصاری این روز را گرامی می‌دارند. پس رسول الله ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ فرمود: «اگر خدا بخواهد و سال بعد را درک کنیم، روز نهم را نیز روزه خواهیم گرفت». ابن عباس ـ رضی الله عنهما ـ می‌گوید: سال بعد فرا نرسید تا اینکه رسول الله ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ وفات نمودند… [رواه مسلم].

علما در‌باره روزه عاشورا سه کیفیت را ذکر کرده اند: مرتبه اول‌: روزه تاسوعا و عاشورا و یازدهم محرّم. مرتبه دوم‌: روزه تاسوعا و عاشورا و مرتبه سوم‌: تنها روزه عاشورا‌. از جابر بن عبدالله(رض) روایت است که پیامبر ـ صلی الله علیه و سلم ـ فرمودند‌: «من وسع على نفسه و أهله یوم عاشوراء، وسع الله علیه سائر سنته» (هر کس روز عاشورا بر خود و خانواده اش آسان گیرد و دست و دل باز باشد، خدا نیز بر وی فراخ می‌گیرد)‌ [به روایت بیهقی در ‌الشعب و ابن عبدالبر].

آغاز زندگانی

حضرت ابو عبدالله، حسین بن علی بن ابی‌طالب، سبط رسول الله ـ صلى الله علیه و سلم ـ در پنجم شعبان سال چهارم هجری دیده به جهان گشود. رسول الله ـ صلى الله علیه و سلم ـ او را حسین نام نهاد.

وی در دوران کودکی، رسول الله ـ صلى الله علیه و سلم ـ را درک نمود و در هنگام وفات رسول الله ـ صلى الله علیه و سلم ـ هنوز کودک بود. وی در دوران خلافت پدر بزرگوارش، سیّدنا علی بن ابی طالب ـ رضی الله عنه ـ، ایشان را در همه ی مراحل زندگی شان همراهی کرد و از او روایت نمود و همچنان در اطاعت پدر بزرگوارش باقی ماند تا اینکه به دست خوارج به شهادت رسیدند.

جایگاه امام حسین ـ رضی الله عنه ـ

رسول الله ـ صلى الله علیه و سلم ـ حسین و برادر بزرگترش حسن را بسیار دوست می‌داشتند و می‌فرمودند: «هما ریحانتای من الدنیا» (حسن و حسین دو ریحانه‌ی من از دنیا هستند) [بخاری].

ابوهریره ـ رضی الله عنه ـ می‌گوید: رسول الله ـ صلى الله علیه و سلم ـ فرمودند: «من أحبهما فقد أحبنی و من أبغضهما فقد أبغضنی» (هر کس آنان را دوست بدارد، مرا دوست داشته و هر کس آنان را دشمن بدارد، مرا دشمن داشته است) [مسند احمد].

ابو سعید خدری ـ رضی الله عنه ـ می‌گوید: رسول الله ـ صلى الله علیه و سلم ـ فرمودند: «الحسن و الحسین سیّدا شباب أهل الجنّه» (حسن و حسین سرور جوانان اهل بهشت اند) [سنن الترمذی].

در حدیثی دیگر که یعلی العامری ـ رضی الله عنه ـ روایت نموده است، رسول الله ـ صلى الله علیه و سلم ـ فرمودند: «حسین منی و أنا من حسین، أحبّ الله من أحبّ حسینًا» (حسین از من است و من از حسین، خداوند(ج) هر کسی که حسین را دوست داشته باشد، دوست دارد) [سنن الترمذی].

حضرت امام حسین و خلفای راشدین ـ رضی الله عنهم ـ

اهل سنّت، دوستی با اهل بیت، به ویژه خاندان حضرت علی ـ رضی الله عنه ـ را جزو ایمان خود می‌دانند و با دوستان آنان دوست و با دشمنانشان دشمن هستند. در رأس همه، خلفای راشدین ـ رضی الله عنهم ـ دوستی و ارادت خود را در گفتار و کردار با اهل بیت رسول الله ـ صلى الله علیه و سلم ـ و خاندان علی ـ رضی الله عنه ـ به اثبات رسانیده اند. علامه ابن کثیر دمشقی ـ رحمه الله ـ می‌گوید: صدیق و همچنین عمر و عثمان، وی(حسین) را اکرام و تعظیم می‌نمودند.

در روایتی آمده است که عبدالله بن عمر ـ رضی الله عنهما ـ به پدرش گفت: چرا سهمیه‌ی من از غنایم از سهمیه ی حسن و حسین ـ رضی الله عنهما ـ کمتر است، در حالی که من در برخی غزوه ها در رکاب رسول الله ـ صلى الله علیه و سلم ـ بوده ام و آنان در آن زمان نونهالانی شش و هفت ساله بوده اند؟ سیّدنا عمر ـ رضی الله عنه ـ به فرزندش پاسخی داد که نشانگر عمق محبّت ایشان نسبت به حضرت امام حسن و حضرت امام حسین ـ رضی الله عنهما ـ است، فرمود: «إئتنی بجد کجدهما و أم کأمهما و أب کأبیهما أعطیک مثلهما» (اگر جدّی همانند جدّ حسن و حسین و مادر و پدری همانند مادر و پدر آنان بیاوری، آن‌گاه سهمیه ای برابر با آنان به تو خواهم داد). حضرت عثمان ـ رضی الله عنه ـ نیز نسبت به آنان محبّت فراوانی داشت و آنان نیز او را دوست داشتند؛ چرا که به گواهی تاریخ در چندین مورد از مأموریت‌ها و لشکرکشی‌های سپاه اسلام در زمان حضرت عثمان ـ رضی الله عنه ـ، حضرت امام حسن و حضرت امام حسین ـ رضی الله عنهما ـ به فرمان ایشان شرکت داشتند و هنگامی که باغیان، خانه‌ی حضرت عثمان ـ رضی الله عنه ـ را محاصره کرده بودند، حضرات حسنین ـ رضی الله عنهما ـ همراه با ۷۰۰ تن از صحابه و جوانان مدینه از منزل ایشان محافظت می‌کردند و حتّی در یک مورد درگیری، به شدّت مجروح شدند، ولی تا هنگامی که خود حضرت عثمان ـ رضی الله عنه ـ از ایشان خواستند دست از محافظت برداشته و به خانه‌هایشان بازگردند، با جان و دل از ایشان محافظت می‌کردند و حتّی حاضر بودند در این راه شهید شوند که این خود نهایت محبّت بین آنان را می‌رساند.

این گونه آن حضرت در سن پنجاه و چهار سالگی به همراه هفتاد و دو تن از یاران با وفا و جان نثار خویش که هفده نفر آنان از اهل بیت و خاندان حضرت علی ـ رضی الله عنه ـ بودند، در تاریخ ۱۰ محرم سال ۶۱ هجری در صحرای کربلا به شهادت رسیدند. رضوان الله علیهم اجمعین.

با تعمّق مختصری انسان با بصیرت به این نتیجه میرسد که پیروزی واقعی در این نبرد خونین از آنِ حضرت حسین رضی الله عنه بودند زیرا پیروزی آن نیست که انسان از میدان نبرد سالم درآید، یا دشمن خود را به خاک هلاکت افکند. پیروزی آن است که هدف خود را پیش برد و دشمن را از رسیدن به مقصود خود باز دارد. بدین ترتیب حضرت حسین رضی الله عنه به مسلمین درس داد مسلمان و مؤمن واقعی و پیرو راستین سنت پیامبراسلام نباید در برابر استبداد و ظلم و فسق و فجور سر تسلیم خم کند و نباید بخاطر قدرت و تجهیزات ظاهری و سطحی دشمنان اسلام به این بهانه که عِدِّه و عُدَّه اش کم است در حمایت حق و خدمت اسلام سر باز زند یا سیاستی منافقانه اختیار نماید بلکه تسلیم و سرسپردگی مؤمن در جلوی حق است به همین دلیل پس از رحلت رسول اکرم صلی الله عنه تا پایان دوره ی خلافت خلفای راشدین رضی الله عنهم چون سیر حکومت در مسیر حق بود و خلافت منهاج نبوّت و موافق سنت بود حضرت حسین رضی الله عنه هم که نه تنها ساکت بود بلکه از بزرگترین دستیاران و پیشگامان ادامه ی این حرکت بوده و کوچکترین مخالفتی از وی در برابر خلفای بر حق پیامبر اسلام، ابوبکر، عمر، عثمان، علی رضی الله عنهم مشاهده نشده است. و همچنین بعد از مصالحت حضرت حسین رضی الله عنه با حضرت امیرالمؤمنین معاویه ابن ابی سفیان رضی الله عنهما و واگزار نمودن حضرتش امر حکومت اسلامی را به صحابی جلیل القدر و دائی مؤمنین و کاتب وحی رب العالمین حضرت امیر معاویه رضی الله عنه، حضرت حسین رضی الله عنه هیچ مخالفتی و مبارزه ای نفرمود زیرا عظمت و حقّانیت او را نیز معترف و قائل بوده ولی به محض اینکه منصب زمامداری و حکومت از مسیر اصلی خود انحراف پیدا کرد و نا اهلانی مانند یزید زمام امور را بدست گرفتند، حضرت سرور شهیدان تا پای جان خود و عزیزانش ایستادگی فرمود و با نثار خون پاکش روسیاهی باطل و سرخ رویی حق را بر صحفات تاریخ عالم تا قیام قیامت ثبت نمود.

امام زهری میفرماید: از کسانی که در قتل حسین رضی الله عنه دست داشتند هیچ احدی نبود که قبل از آخرت در همین دنیا هم به کیفر جنایت ناروای خود نرسند، بعضی ها کشته شدند، بعضی ها روسیاه شدند و مسخ شدند، از بعضی دولت و سلطنت سلب شدند، کسانی که میخواستند نهال شهوات باغ نفسانی و امیال شیطانی و بهار جاه و منزلت خود را با خون انسانان پاک واقعی و ریحان پیامبر خدا آبیاری کنند دیری نپاییدکه دست قهر الهی بصورت های مختلف از پشت پرده ی غیب ظاهر شد و باغ و بهار استبدادمنشان و ستمکاران را به رنگ خرمن سوخته و بستان خزان دیده درآورد و کاخ جور و ستم را از بیخ و بنیادش برکند چندان عمل نداد که شب را سحر کند اما شخصیت و بزرگواری و عظمت مردان باخدایی که بخاطر سربلندی کلمه الله در معرکه ی نبرد حق و باطل عاشقانه جان باختند و در میدان شهادت گوی سبقت بردند. در طول تاریخ جامعه انسانیت پس از گذشت سالهای متمادی بر حال خود باقی و مداوم و روز به روز در ترقّی و تداوم و رونق خون سرخ شهادتشان با کهنه تر شدن مدت زمان افزایش مییابد و بعد از سالها هنوز هم به قلوب مؤمنین طراوت و تازگی ایمانی و جذباب مسلمانی و غیر انسانی را تحرک میبخشد. به قول شاعر مشرق علّامه لاهوری که میفرماید:

شوکـت شام و فـر بغـداد رفت    سطوت غرناطه هم از یاد رفت
تار ما از زخمه اش لرزان هنوز    تازه از تکبیـر او ایمـان هنـوز
ای صبا ای پیک دور افتـادگان    اشک ما بر خاک پاک او رسان

در روایات آمده است که شهادت حضرت امام حسن رضی الله عنه نیز در روز عاشورا بوقوع پیوست. و قیام قیامت هم در این روز خواهد بود.

ashora-shamsiyeh2

« به میدان رفتن حضرت امام حسین(ع) جهت کارزار در صحرای کربلا » از حاج خلیفه عبدالرئوف مجیدی(رح)

دریـغـا یـاوری در کـربلا نیست                   نصیب مـا بجـز رنـج و بلا نیست

شهادت شـد نصیب ما در اینجـا                   تـرحّـم در مـیان ایـن وَلا نیست

نظـر در هر کـجا مـی افکنم من                   به قلب این ستمکـاران جلا نیست

کمـر بستنـد از حـبّ ریـاسـت                    محـبّ خانـدان مـصـطفـا نیست

به دنیـا مبـتلا گشتنـد این قوم                     بـه کنج چشم بی دینان حیا نیست

چـه ظلـم فـاحشی شد آشکارا                   به اهـل بیت نیکان جز بکا نیست

هـزار افسوس کاندر بین سـادات          به پیکـار آن علیّ مـرتضی نیست

محمّد را نمـی بینـم بـه میـدان           حسن در صحنه ی این ماجرا نیست

نه عثمان و عمر اینجاست امروز           عـلی اکبـرو عـون بـا صفـا نیست

وفا از کـوفیـان رفـته است آری                   مسلمـانی بجـز روی و ریـا نیست

همـه اقـوام من شهـد شـهـادت          بنـوشیدند و جزحکم قضـا نیست

تو یـا جـدّا کجـایی تـا بـبینی          حسیـن را روی با غیر خـدا نیست

به میدان رفـت آن شاه شـهیدان           بـگفتـا مـطلب مـن ادّعـا نیست

بـجز تجـویـز احکـام شـریعت           دگر چیزی به فکر و کار مـا نیست

امــان وی نـدادنـد قـوم ظالـم          حسین را خونبهایی جز خدا نیست

وداع کـرد و بـه اهـل بیـت گفتا           که باشد او که راضی با قضا نیست؟

به هر عصری یزیـد ظالمی هست             چه سازم چون حسین باوفـا نیست

شهیدش کـردآن دم شمـر ملعون          سگی چون شمر اندر کربـلا نیست

بـه ورد شــایق شـاه شـهیـدان

به غیر از ختم قرآن ودعا نیست

گردآورنده: جلال الدین محمّدنژاد

Spread the love

یک دیدگاه

  • ali

    با عرض سلام و ادب خدمت شما
    مدتی است دنبال کتاب مکتوبات امام ربانی می گردم که البته نایاب است و موفق به تهیه آن نشدم آیا امکان تهیه آن را دارید؟ و اگر نه آیا می توانید حداقل آن را اسکن کرده و روی سایت بگذاریم تا بتوانیم آن را دانلود و پرینت کنیم. مطمئنا افراد زیادی دنبال نسخه با کیفیت آن هستند چون نسخه ای که بر روی اینترنت هست چاپ سنگیست و خیلی قابل خواندن نیست. با سپاس از توجهتان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.