• تصوف و عرفان اسلامی

    مراقبه

    تعریف مراقبه: بدانکه مراقبه، عبارت از انتظار فیـض از مبدأ فیّاض و ملاحظه ورود آن بر ورودگاه آن است؛ و این ورودگاه (محل ورود)، لطیفه ای از لطائف سالک است که آن را ورودگاه فیض می گویند. مراقبه از باب مفاعله و به معنی یکبار دیگر، انتظار کشیدن است. رسول اکرم(ص) فرمودند: «اِنَّ اللهَ تَعَالَی یَنْظُرُ عَلَی قَلْبِ کُلِّ مُؤْمِنٍ وَ مُؤْمِنَهٍ فِیْ کُلِّ یَوْمٍ وَ لَیْلَهٍ ثَلاثَ مِائَهٍ وَ سِتِّیْنَ مَرَّهً» (بدرستی که خداوند متعال بر قلب هر مرد و زن مؤمن، در هر شبانه روز، ۳۶۰ مرتبه نگاه می کند). همچنین فرمودند: «تَفَکُّرُ سَاعَهٍ خَیْرٌ مِنْ عِبَادَهِ سِتِّیْنَ سَنَهً» (یک ساعت فکر کردن، بهتر از شصت سال عبادت…